Het Seungmin roast incident
Op een dag dacht iemand dat ze Seungmin konden verslaan in een woordenstrijd.
Dat was een hele grote fout.
Want Seungmin hoeft niet eens te schreeuwen.
Hij hoeft niet eens boos te zijn.
Hij kijkt je gewoon rustig aan…
zegt één zin…
en ineens moet jij nadenken over al je levenskeuzes.
Dat is zijn power.
Geen chaos.
Geen paniek.
Gewoon een nette, beleefde roast
met de precisie van een sluipschutter.
Bang Chan zei ooit waarschijnlijk in zijn hoofd:
"waarom is hij zo gemeen op zo'n rustige manier?"
En dat is precies het probleem.
Want Seungmin zegt het niet luid.
Hij zegt het niet wild.
Hij zegt het alsof hij je helpt.
En dat maakt het 10 keer erger.
Iemand maakt een domme opmerking.
Seungmin glimlacht.
Heel klein.
Heel vriendelijk.
En dan weet iedereen al:
oh nee.
De roast komt.
De kamer wordt stil.
Han begint al te lachen voordat het gebeurt.
Changbin kijkt weg.
Felix probeert nog hoop te houden.
Maar niemand ontsnapt.
En na één droge Seungmin-opmerking blijft er meestal maar één gedachte over:
"ik had vandaag beter niks kunnen zeggen."
En zo werd opnieuw bewezen:
Seungmin hoeft niet te schreeuwen om gevaarlijk te zijn.
Hij hoeft alleen maar
een beetje te glimlachen.